galata’da sokakta yürürken önce renkler, sonra kokular dikkatinizi çeker. kapılıp girersiniz içeri. biraz yiyecek, biraz içecek, biraz atmosfer, biraz objeler, concept derken; nereye geldiğinizi anlamanız zaman alır. hiçbir yere benzemiyor. ilk göze çarpan özelliği özgün olması. ahşap oyma bir kapı, yerde kıpkırmızı enfes bir afgan halısı, duvarlarda çerçeve içinde türlü şiirler, suretler, morlar, turuncular, büyük bir avize, eskitme aynalar, yuvarlak masalar, etrafında minik minderli sandalyeler, hediyelik satış rafında fincanlar, dallah cezveler, kahveler, karanfilli elmalar, kolonyalar, tavana kadar bir kütüphane, ateş tuğladan duvarlar, ufak bir sedir, bir battaniye, birkaç yastık ve ahşap mobilyalar...

hikâye hepimizin hikâyesi. gözümüzün gördüğü, kalbimizin duyduğu, ruhumuzun taşıdığı her şeyin toplamı. içimizden geçenlerin, geçmişimizin, seçimlerimizin, dönüşümlerimizin, keşiflerimizin sonucunda ortaya çıkan bir “asset” aslında.